Meteen naar de content
PRONESIUM PRONESIUM
Magnesiumoxide: opname, werking en hoe je magnesium zonder oxide herkent

Magnesiumoxide: opname, werking en hoe je magnesium zonder oxide herkent

In het kort: magnesiumoxide is magnesium gebonden aan zuurstof. Met ruim 60% heeft het van alle gangbare vormen het hoogste magnesiumgehalte, waardoor één klein tablet al genoeg is voor je hele dagelijkse hoeveelheid. Het is goedkoop, goed onderzocht en in hogere hoeveelheid een beproefd laxeermiddel. Organische vormen zoals citraat werden in de meeste vergelijkingen beter opgenomen. Of er oxide in zit, zie je aan de ingrediëntenlijst.

Het belangrijkste op een rij

  • Veel magnesium per gram: magnesiumoxide bestaat voor 60,3% uit magnesium. Voor 250 mg magnesium heb je ruim 0,4 g nodig (onze berekening uit de molmassa's).
  • Opname: in de meeste vergelijkende studies kwam er uit citraat en andere organische vormen meer magnesium in het lichaam terecht. In studies van meerdere weken steeg de bloedwaarde echter ook met oxide.
  • Laxeermiddel en maagzuurbinder: in studies naar obstipatie werd 1,5 g magnesiumoxide per dag gebruikt. Het bindt bovendien maagzuur.
  • Magnesiumhydroxide is een naaste verwant met 41,7% magnesium en vergelijkbare toepassingen.
  • Magnesium zonder oxide: de ingrediëntenlijst en een eenvoudige berekening laten zien of een product oxide bevat.

Inhoud

  1. Wat is magnesiumoxide?
  2. Hoeveel magnesium zit er in magnesiumoxide?
  3. Hoe goed wordt magnesiumoxide opgenomen?
  4. Magnesiumoxide werking: wat laat onderzoek zien?
  5. Magnesiumoxide als laxeermiddel en maagzuurbinder
  6. Magnesiumhydroxide: wat is het verschil?
  7. Welke bijwerkingen heeft magnesiumoxide?
  8. Magnesium zonder oxide: waarom, en hoe herken je het?
  9. Hoe neem je magnesiumoxide in?
  10. Veelgestelde vragen
  11. Grenzen van het onderzoek en alle bronnen

Wat is magnesiumoxide?

Magnesiumoxide is de eenvoudigste magnesiumverbinding: één magnesiumatoom en één zuurstofatoom. Het is een fijn wit poeder, bijna zonder smaak. Op etiketten zie je ook "magnesia" of "gebrande magnesia" staan. Er wordt altijd hetzelfde mee bedoeld.

Chemisch gezien hoort magnesiumoxide bij de anorganische vormen. Dat betekent alleen dat de bindingspartner geen koolstof bevat, anders dan bij citraat, glycinaat of malaat. Met kwaliteit of hoe "natuurlijk" een product is, heeft dat niets te maken.

Dit laat onderzoek zien: magnesiumoxide staat op de EU-lijst van magnesiumverbindingen die zijn toegestaan in voedingssupplementen, samen met hydroxide, carbonaat, citraat en verschillende andere.1 In water lost het vrijwel niet op. Alleen maagzuur lost een deel ervan op, en zelfs bij veel zuur loste in een laboratoriumtest maar 43% op.2

Hoeveel magnesium zit er in magnesiumoxide?

Magnesiumoxide bestaat voor 60,3% uit magnesium, het hoogste percentage van alle gangbare vormen. In 1.000 mg magnesiumoxide zit dus ongeveer 600 mg magnesium.

Vorm Magnesiumgehalte Voor 250 mg magnesium heb je nodig
Magnesiumoxide 60,3% ruim 0,4 g
Magnesiumhydroxide 41,7% 0,6 g
Magnesiumcarbonaat 28,8% net geen 0,9 g
Magnesiumcitraat (watervrij) 16,2% ruim 1,5 g
Magnesiummalaat (watervrij) 15,5% 1,6 g
Magnesiumbisglycinaat 14,1% net geen 1,8 g

Alle waarden: onze berekening uit de molmassa's.3

Voor jou betekent dat: met oxide is één klein tablet genoeg, terwijl je van citraat of glycinaat twee tot drie capsules nodig hebt. Dat maakt oxide goedkoop en praktisch.

Zo rekenen we dit uit: magnesium weegt 24,31 eenheden, zuurstof 16,00. De hele verbinding weegt dus 40,30.3 24,31 gedeeld door 40,30 geeft 60,3%. Voor 250 mg magnesium deel je 250 door 0,603 en kom je op 415 mg magnesiumoxide.

Magnesiumoxide vergeleken: een klein hoopje wit poeder naast een duidelijk groter hoopje

Hoe goed wordt magnesiumoxide opgenomen?

Magnesiumoxide levert veel magnesium, maar een kleiner deel daarvan komt in het lichaam terecht dan bij organische vormen. Dat laat de meerderheid van de vergelijkende studies zien. De reden is de oplosbaarheid: alleen wat eerst is opgelost, wordt opgenomen.

Over meerdere weken verdwijnt een deel van dat verschil. Wie regelmatig oxide neemt, verhoogt zijn magnesiumwaarde eveneens.

Dit laat onderzoek zien: een systematisch overzicht van 14 vergelijkende studies concludeert dat anorganische vormen zoals oxide minder goed worden opgenomen dan organische.4 In een Amerikaanse meting werd van oxide maar zo'n 4% van het magnesium opgenomen, van chloride, lactaat en aspartaat duidelijk meer.5 In een studie van 60 dagen met 46 gezonde deelnemers lagen citraat en een aminozuur-chelaat bij de uitscheiding via de urine voor op oxide.6 Twee andere studies met 20 en 14 mannen vonden na citraat meer magnesium in urine en bloed dan na oxide.7, 8

In de tot nu toe langste vergelijkende studie namen 164 volwassenen 24 weken lang 450 mg magnesium per dag. De bloedwaarde steeg met oxide net zo sterk als met citraat. Alleen in de urine lag citraat voorop.9

Onze kijk erop: wie een magnesiumsupplement uitkiest om zijn magnesiumstatus te verbeteren, is goed geholpen met een goed oplosbare organische vorm zoals citraat of glycinaat. De meerderheid van de studies wijst die kant op. Magnesiumoxide heeft zijn eigen sterke punten: veel magnesium in een klein tablet, een lage prijs en jarenlange ervaring. Gebruik je al oxide en verdraag je het goed, dan hoef je niet over te stappen. Verdeel de hoeveelheid dan het best over twee maaltijden. Waarom de vorm überhaupt verschil maakt, leggen we uit in Hoe wordt magnesium door het lichaam opgenomen?

Magnesiumoxide werking: wat laat onderzoek zien?

Magnesiumoxide levert magnesium, en voor magnesium zijn in de EU meerdere claims officieel goedgekeurd. Ze gelden voor elke toegestane vorm, dus ook voor oxide:

  • Magnesium draagt bij tot een normale werking van de spieren.
  • Magnesium draagt bij tot de normale werking van het zenuwstelsel.
  • Magnesium draagt bij tot de vermindering van vermoeidheid en moeheid.
  • Magnesium draagt bij tot de instandhouding van normale botten.

Wat daar allemaal achter zit, leggen we uit in Waar is magnesium goed voor?. Veel magnesiumstudies zijn met oxide gedaan, waaronder de volgende.

Dit laat onderzoek zien: in een gecontroleerde studie namen 59 volwassenen tien weken lang 400 mg magnesium als oxide of een placebo. Met oxide steeg de magnesiumwaarde in het bloed sterker dan met de placebo.10 In een andere studie deden 139 oudere vrouwen mee aan een bewegingsprogramma. De vrouwen die dagelijks 300 mg magnesium als oxide namen, scoorden na twaalf weken beter bij tests naar lichamelijke prestaties, zoals opstaan uit een stoel en looptempo.11 Dat sluit aan bij een Israëlische studie, waarin oxide het magnesium in cellen sterker verhoogde dan citraat, al was de hoeveelheid bijna dubbel zo hoog.12 Bij 61 jonge vrouwen steeg de waarde het duidelijkst na tien dagen met een oxide-granulaat.13

Magnesiumoxide als laxeermiddel en maagzuurbinder

Magnesiumoxide heeft een tweede leven als geneesmiddel. In hogere hoeveelheden wordt het ingezet tegen obstipatie, vooral in Japan en andere Oost-Aziatische landen, daar al tientallen jaren.14 Daarnaast bindt het maagzuur en zit het daarom in sommige middelen tegen brandend maagzuur.

Het werkingsmechanisme is hetzelfde als dat waardoor een voedingssupplement soms de ontlasting zachter maakt: magnesium dat niet in de darm wordt opgenomen, houdt daar water vast. De ontlasting wordt zachter en volumineuzer.

Dit laat onderzoek zien: aan een gecontroleerde studie deden 34 vrouwen met lichte tot matige obstipatie mee. Met 1,5 g magnesiumoxide per dag verbeterden de klachten bij 70,6% van hen, met een placebo bij 25,0%.15 In een tweede studie met 90 mensen met chronische obstipatie lag het responspercentage met magnesiumoxide op 68,3%, met de placebo op 11,7%.16 Een analyse van gecontroleerde studies naar voedingssupplementen bij obstipatie kwam voor magnesiumoxide op 68% respons tegenover 19% in de vergelijkingsgroepen.17

Voor de werking in de darm heeft oxide maagzuur nodig: in de maag wordt het omgezet in magnesiumchloride. Bij mensen die maagzuurremmers gebruikten, waren hogere hoeveelheden nodig voor hetzelfde effect, want bij zwakker zuur loste oxide in het lab nauwelijks op.18 Als maagzuurbinder dreef oxide de pH-waarde in een laboratoriumtest het sterkst omhoog. Mengsels van aluminium- en magnesiumhydroxide bufferden gelijkmatiger.19

Belangrijk: de hoeveelheden uit de obstipatiestudies liggen ver boven wat als voedingssupplement wordt aanbevolen. 1,5 g magnesiumoxide bevat ongeveer 900 mg magnesium, ruim het drieënhalfvoudige van de EU-bovengrens van 250 mg voor voedingssupplementen (onze berekening).20 Als laxeermiddel is magnesiumoxide een geneesmiddel. Houdt obstipatie langer aan, laat dat dan door een arts beoordelen; die bepaalt de juiste hoeveelheid voor jou.

Magnesiumhydroxide: wat is het verschil?

Magnesiumhydroxide is magnesium met twee hydroxidegroepen in plaats van één zuurstof. Het bevat 41,7% magnesium (onze berekening).3 In de maag gedraagt het zich vergelijkbaar met oxide: het bindt zuur, en in hogere hoeveelheden werkt het laxerend. Als witte suspensie staat het al lang bekend als "magnesiamelk".

In middelen tegen brandend maagzuur wordt magnesiumhydroxide vaak gecombineerd met aluminiumhydroxide. Daar zit een praktische reden achter: magnesium maakt de ontlasting zachter, aluminium eerder vaster. Via de mengverhouding wordt dat in balans gebracht.21

Dit laat onderzoek zien: bij 18 vrouwelijke studenten steeg de magnesiumuitscheiding via de urine met hydroxidetabletten net zo sterk als met citraat/lactaat of chloride.22 In een Deense meting bij tien mannen werd ongeveer 15% van het magnesium uit hydroxide opgenomen.23 Ook "zeemagnesium" is vaak hydroxide gewonnen uit zeewater. In een kleine, door de fabrikant gefinancierde studie kwam daaruit evenveel magnesium als uit een citraat uit zeewater.24

Meer over de verschillende vormen in vergelijking staat in Welk magnesium is het beste?

Welke bijwerkingen heeft magnesiumoxide?

Bij de gangbare hoeveelheden voor voedingssupplementen wordt magnesiumoxide meestal goed verdragen. De meest voorkomende bijwerking is zachte ontlasting, minder vaak diarree of een rommelende buik. Dat komt door het magnesium dat in de darm blijft. Hoe meer je in één keer neemt, hoe eerder dat gebeurt.

Het makkelijkst help je jezelf door de hoeveelheid over twee maaltijden te verdelen. Merk je toch zachte ontlasting, neem dan iets minder.

Dit laat onderzoek zien: in de studie van tien weken met 400 mg magnesium als oxide merkte de helft van de deelnemers veranderingen in de spijsvertering op, in de placebogroep 7%. Slechts één persoon stopte daardoor.10 In de lange vergelijkende studie met 450 mg klaagde de oxidegroep juist minder vaak over maag-darmklachten dan de citraatgroep.9 De Europese voedselveiligheidsautoriteit stelt de bovengrens voor magnesium uit voedingssupplementen op 250 mg per dag, vanwege mogelijke spijsverteringsklachten.20

Een overdosering via het bloed komt bij gezonde nieren zeer zelden voor. Het wordt vooral gemeld bij oudere mensen of mensen met een nierziekte, die magnesiumoxide langere tijd als laxeermiddel gebruikten.

Dit laat onderzoek zien: een klinische studie volgde 320 mensen aan wie magnesiumoxide was voorgeschreven. Het risico op verhoogde bloedwaarden steeg bij een zwakkere nierfunctie, vanaf 1.650 mg magnesiumoxide per dag en na meer dan 36 dagen gebruik.25 In een Japans ziekenhuis hadden 15 mensen met een sterk verhoogde magnesiumwaarde een spoeddialyse nodig. Allemaal hadden ze magnesiumoxide gebruikt, 14 waren ouder dan 65 jaar.26

Belangrijk: bij een verminderde nierfunctie kan magnesium zich in het lichaam ophopen, in welke vorm dan ook.27 Overleg dan vooraf met je huisarts. Magnesiumoxide en -hydroxide kunnen bovendien de opname van bepaalde antibiotica (tetracyclines, chinolonen zoals ciprofloxacine) sterk verlagen.28 Houd bij deze antibiotica, bij schildklierhormoon en bij middelen tegen botontkalking een paar uur afstand. De details staan in Wanneer moet je magnesium innemen?

Magnesium zonder oxide: waarom, en hoe herken je het?

Veel mensen zoeken gericht naar magnesium zonder oxide, ook bij magnesiumcomplexen. De redenen zijn begrijpelijk, en geen ervan maakt oxide tot een slechte stof:

  • Opname: wie zijn magnesiumstatus wil verbeteren, wil de vorm die in de meeste studies beter wordt opgenomen.
  • Verdraagbaarheid: wie snel zachte ontlasting krijgt, wil zo weinig mogelijk magnesium dat in de darm blijft.
  • Duidelijkheid: in sommige mengsels komt een groot deel van het magnesium uit goedkoop oxide, zonder dat dat vooraan op de verpakking staat.

Het derde punt kun je checken met een blik op de achterkant. De ingrediëntenlijst noemt elke magnesiumverbinding bij naam, dus ook "magnesiumoxide" of "magnesiumhydroxide".

Magnesium zonder oxide herkennen: een man leest aan de keukentafel de ingrediëntenlijst op de achterkant van een verpakking

Zo doe je het: zo vind je magnesium zonder oxide.

  • Ingrediëntenlijst lezen: staat er "magnesiumoxide", "magnesiumhydroxide" of "zeemagnesium", dan zit er een anorganische vorm in. Bij zeemagnesium helpt de precieze naam: meestal is het oxide of hydroxide.
  • Complex controleren: bij een magnesiumcomplex staat vaak alleen de totale hoeveelheid magnesium vermeld. Goede fabrikanten vermelden hoeveel magnesium uit welke vorm komt.
  • Narekenen: deel de hoeveelheid magnesium door de hoeveelheid van de verbinding. De gangbare organische vormen zoals citraat, malaat en glycinaat komen hoogstens op ruim 16% uit. Een waarde duidelijk daarboven kan alleen met een vorm die meer magnesium bevat, zoals oxide, hydroxide of carbonaat.
  • Voorbeeld: 1.000 mg "magnesiumcitraat" met 300 mg magnesium komt uit op 30%. Dat is voor zuiver citraat chemisch onmogelijk (hoogstens 16,2%).

Bijgemengd oxide is niet verboden en niet schadelijk. Het moet alleen op het etiket staan. Hoe je de gegevens op de verpakking goed leest, leggen we uit in Zo lees je het etiket. Vooral bij bisglycinaat wordt oxide graag bijgemengd en als "gebufferd" aangeduid. Hoe je dat aan één getal herkent, staat in Magnesiumglycinaat: echt of aangelengd?

Dit laat onderzoek zien: een laboratoriumonderzoek van 22 voedingssupplementen met röntgendiffractie vond bij twee magnesiumproducten niet de opgegeven magnesiumverbinding.29 De berekening hierboven dekt zulke gevallen niet altijd. Het blijft wel een goede eerste check.

Hoe neem je magnesiumoxide in?

Neem magnesiumoxide bij een maaltijd en blijf bij voedingssupplementen op maximaal 250 mg magnesium per dag, tenzij je arts iets anders zegt. Dat komt overeen met ruim 0,4 g magnesiumoxide. Let op de verpakking op de hoeveelheid magnesium, niet op de hoeveelheid magnesiumoxide.

Oxide heeft maagzuur nodig om op te lossen.2, 18 Grotere hoeveelheden verdeel je over twee maaltijden. Uit kleine porties neemt het lichaam verhoudingsgewijs meer op.4

Tip: gebruik je langdurig maagzuurremmers zoals pantoprazol of omeprazol, dan lost magnesiumoxide slechter op. Een vorm die al in water oplost, zoals citraat, is dan de betere keuze. Wat verder meetelt rond maagzuur, lees je in Hoe wordt magnesium door het lichaam opgenomen?

De directe vergelijking met citraat vind je in Magnesiumcitraat of magnesiumoxide?

Veelgestelde vragen

Is magnesiumoxide slecht? Nee. Magnesiumoxide is een toegestane, goed onderzochte magnesiumbron met een zeer hoog gehalte. In de meeste vergelijkingen werd het minder goed opgenomen dan organische vormen.4 Over meerdere weken verhoogde het de bloedwaarde echter ook.9, 10

Waar is magnesiumoxide goed voor? Als voedingssupplement levert het magnesium in kleine tabletten. Magnesium draagt bij tot een normale werking van de spieren. Magnesium draagt bij tot de vermindering van vermoeidheid en moeheid. Als geneesmiddel wordt het in hogere hoeveelheden ingezet tegen obstipatie en als maagzuurbinder.14, 16

Wat is beter, magnesiumoxide of magnesiumcitraat? Voor de opname ligt citraat in de meeste studies voorop.6, 7, 8 Oxide vraagt minder tabletten en is goedkoper. Kies je opnieuw, dan neem je het best citraat of een andere goed oplosbare vorm. Meer hierover in Welk magnesium is het beste?

Geeft magnesiumoxide diarree? In hogere hoeveelheden wel, en daarom wordt het ook als laxeermiddel gebruikt.14 Bij tot 250 mg magnesium per dag, verdeeld over twee maaltijden, komt dat minder vaak voor.

Is magnesiumhydroxide hetzelfde als magnesiumoxide? Niet helemaal. Hydroxide bevat minder magnesium (41,7% tegenover 60,3%), maar werkt in maag en darm heel vergelijkbaar: zuurbindend en in hogere hoeveelheden laxerend.3, 21

Hoe herken ik magnesium zonder oxide? In de ingrediëntenlijst staat dan geen "magnesiumoxide" en geen "magnesiumhydroxide". Bij complexen helpt het om te kijken hoeveel magnesium uit welke vorm komt. De berekening daarvoor staat hierboven in het kader.

Grenzen van het onderzoek en alle bronnen

De meeste vergelijkende studies naar de opname zijn klein, duren maar één dag en meten bloed of urine, die het lichaam strak reguleert. Ze laten zien hoeveel er na één portie aankomt, maar weinig over de magnesiumstatus na enkele weken. In de langste studie, over 24 weken, steeg de bloedwaarde met oxide net zo sterk als met citraat.9 Niet elke studie ziet citraat voorop: in een Israëlische studie en bij 61 jonge vrouwen deed oxide het beter, al was dat met ongelijke hoeveelheden of een bijzondere bereiding.12, 13 Eén studie vond na 60 dagen geen verschil tussen oxide en placebo.6 Twee van de studies met een voorsprong voor citraat werden gefinancierd of medegefinancierd door fabrikanten van magnesiumpreparaten.7, 9

Ook individuele preparaten verschillen sterk, afhankelijk van hoe goed ze oplossen. Resultaten bij één oxideproduct gelden niet automatisch voor elk ander. Bij nachtelijke kuitkrampen was magnesiumoxide in een studie met 94 deelnemers niet beter dan een placebo.30 De prestatiestudie bij oudere vrouwen had geen placebogroep.11 De obstipatiestudies komen bijna allemaal uit Japan, waren klein en liepen hoogstens vier weken. De meting naar magnesiumhydroxide omvatte maar tien mannen.23

Alle 30 bronnen tonen
# Studie Wie werd onderzocht Resultaat Bewijskracht
1 Richtlijn 2002/46/EG, bijlage II EU-wetgeving magnesiumoxide en -hydroxide toegestaan als magnesiumbronnen in voedingssupplementen wettelijke basis
2 Lindberg et al. 1990, J Am Coll Nutr oplosbaarheid in het lab + gezonde deelnemers oxide in water vrijwel onoplosbaar, bij veel zuur 43%; na citraat meer magnesium in de urine lab + kleine studie
3 PubChem: Oxide 14792, Hydroxide 73981, Carbonaat 11029, Citraat 6099959, Malaat 164748, Bisglycinaat 84645 stoffendatabank molmassa's: magnesiumgehalte oxide 60,3%, hydroxide 41,7%, carbonaat 28,8%, citraat 16,2%, malaat 15,5%, bisglycinaat 14,1% referentiegegevens, onze berekening
4 Pardo et al. 2021, Nutrition 14 vergelijkende studies anorganische vormen minder goed opgenomen dan organische; het aandeel daalt bij hogere hoeveelheden; alle vormen houden de waarde op peil bij gezonde mensen systematische review
5 Firoz & Graber 2001, Magnes Res gezonde volwassenen, 4 producten oxide ongeveer 4% opname; chloride, lactaat, aspartaat onderling vergelijkbaar en beter kleine studie
6 Walker et al. 2003, Magnes Res 46 gezonde deelnemers, 300 mg, 60 dagen citraat en aminozuur-chelaat beter dan oxide; oxide niet anders dan placebo gecontroleerde studie
7 Kappeler et al. 2017, BMC Nutr 20 gezonde mannen, elk één portie na citraat meer magnesium in urine en bloed dan na oxide gecontroleerde studie, gefinancierd door een fabrikant van magnesiumpreparaten
8 Werner et al. 2019, Magnes Res 14 gezonde mannen, 400 mg, elk één portie hogere bloedwaarde na citraat na 4 en 8 uur en meer in de urine; geen duidelijke stijging na oxide kleine studie; financiering niet vermeld in samenvatting
9 Schutten et al. 2022, J Am Heart Assoc 164 volwassenen, 450 mg, 24 weken bloedwaarde gelijk bij citraat, oxide, sulfaat; urine: citraat voorop; oxide minder maag-darmklachten dan citraat grote gecontroleerde studie, medegefinancierd door een fabrikant van magnesiumgrondstoffen
10 Lutsey et al. 2018, Nutrients 59 volwassenen, 400 mg als oxide, 10 weken bloedwaarde sterker gestegen dan met placebo; spijsverteringsveranderingen 50% tegen 7%, 1 uitval gecontroleerde pilotstudie, publiek gefinancierd
11 Veronese et al. 2014, Am J Clin Nutr 139 oudere vrouwen in een bewegingsprogramma, 300 mg, 12 weken betere scores bij tests naar lichamelijke prestaties gerandomiseerd, controlegroep zonder placebo
12 Shechter et al. 2012, Magnes Res 41 gezonde deelnemers, elk 1 maand oxide (520 mg) verhoogde het magnesium in cellen sterker dan citraat (296 mg) gecontroleerde studie, ongelijke hoeveelheden
13 Ivanovic et al. 2022, BioMetals 61 jonge vrouwen, 10 dagen oxide-granulaat met duidelijkste stijging; bruistabletten met carbonaat zonder stijging kleine studie, verschillende bereidingen
14 Mori H. et al. 2021, Nutrients overzichtsartikel oxide al lang gebruikt als laxeermiddel in Oost-Azië; let op hoeveelheid, bloedwaarde, interacties, leeftijd en nieren review, publiek gefinancierd
15 Mori S. et al. 2019, J Neurogastroenterol Motil 34 vrouwen met obstipatie, 1,5 g oxide, 28 dagen verbetering 70,6% tegen 25,0% met placebo kleine gecontroleerde studie, geen belangenconflicten vermeld
16 Morishita et al. 2020, Am J Gastroenterol 90 mensen met chronische obstipatie, 1,5 g oxide, 28 dagen respons 68,3% tegen 11,7% met placebo gecontroleerde studie
17 van der Schoot et al. 2023, Neurogastroenterol Motil 8 gecontroleerde studies, 2 met oxide oxide: 68% respons tegen 19%, meer stoelgang per week meta-analyse
18 Yamasaki et al. 2014, Eur J Clin Pharmacol patiëntgegevens + lab oxide wordt in de maag omgezet in chloride; met maagzuurremmers hogere hoeveelheden nodig; bij pH 4,5 nauwelijks oplosbaar observatie + lab
19 Lin et al. 1998, J Formos Med Assoc 7 maagzuurbinders in het lab oxide dreef de pH-waarde het sterkst omhoog; aluminium-magnesiummengsels bufferen gelijkmatiger laboratoriumonderzoek
20 EFSA / SCF 2001 officieel advies bovengrens 250 mg/dag uit voedingssupplementen officiële beoordeling
21 Hem et al. 1982, Am J Hosp Pharm 36 maagzuurbindende suspensies verhouding aluminium- tot magnesiumhydroxide balanceert laxerende en stoppende werking productanalyse
22 Bøhmer et al. 1990, Magnes Trace Elem 18 vrouwelijke studenten geen verschil tussen citraat/lactaat, hydroxide en chloride in de urine kleine studie
23 Nielsen et al. 2017, Basic Clin Pharmacol Toxicol 10 gezonde mannen, 3 tabletten van 360 mg, eenmalig opname ongeveer 15%, geen ernstige bijwerkingen kleine studie, universitaire financiering
24 McFarlin et al. 2025, J Med Food 20 gezonde deelnemers hydroxide en citraat uit zeewater: evenveel in de urine, beide meer dan placebo kleine studie, gefinancierd door de fabrikant
25 Wakai et al. 2019, J Pharm Health Care Sci 320 klinische patiënten met magnesiumoxide risico op verhoogde bloedwaarden bij nierzwakte, vanaf 1.650 mg/dag, na meer dan 36 dagen observationele studie
26 Nishikawa et al. 2018, Acute Med Surg 15 klinische patiënten met spoeddialyse allemaal met magnesiumoxide, 14 ouder dan 65 jaar case-serie
27 Rosner et al. 2023, Mayo Clin Proc overzichtsartikel ophoping bij verminderde nierfunctie review
28 Gugler & Allgayer 1990, Clin Pharmacokinet overzichtsartikel maagzuurbinders verlagen de opname van tetracyclines met meer dan 90%, van ciprofloxacine/ofloxacine met 50–90% review
29 Jendrzejewska 2020, Front Chem 22 voedingssupplementen, röntgendiffractie opgegeven verbinding niet gevonden in 2 magnesiumproducten laboratoriumanalyse
30 Roguin Maor et al. 2017, JAMA Intern Med 94 volwassenen met nachtelijke kuitkrampen, 4 weken oxide niet beter dan placebo gecontroleerde studie

Auteur: Redactie PRONESIUM · Laatst gecontroleerd op 01-10-2026 · Dit artikel vervangt geen medisch advies.

Winkelwagen 0

Uw winkelwagen is momenteel leeg.

Begin met winkelen